Bir çocukluk hatırası

çocuktum...
5-6 yaşlarında...
kocaman kırmızı yanaklı,
iri mavi gözlü.
saçlarımı hep kısa kestirirdim
nedense bendeniz'e özenirdim.

çok oyuncağım vardı...
oynamadıklarım,
ayrılamadıklarım,
beğenmeyip kırdıklarım,
kıyamayıp paylaşamadıklarım...

sonra...sonra bi topum vardı..
çook büyük ve yeşil..
heralde bir daha üzülmezdim bu denli hiç..
arkasından bakıp ağlarken düşündüklerimdi.....

yıllar geçti..
çıktım çocukluktan...
ve bir baktım ki oyuncağım aslında...
o çook büyük yeşil top misali...
bazılarının oynadığı oldum,
bazılarının sırt çevirdiği,
belki de bilmediğim bazılarının çok sevdiği..

şimdi benimle oynayanlar daha acımasız sanki...
uzaktan rengime bakıp eğlenenler mi dersiniz..
ya da ... ya da eline iğneyi alıp hücüm edenler mi...
ne biliim işte, daha uzağa atmak için tekmeleyenler mi...

zamanla büyüdüm,
ama çok da üzüldüm...
o çook büyük yeşil topum patladığından daha çok hem de...