Her adımda hece biriktirmenin ağırlığıyla kesiliyor soluğum ;
Ayaklarım geri geri gidiyor gibi,
bir yokuştan çıkıyor gibi,
yürürken konuşuyor gibi..
Hecelerin oluşturduğu düğümle tıkanıyor boğazım;
Bir damla suda boğuluyor gibi,
Konuşurken sesimi kısıyor gibi,
Öksürünce geçecekmiş gibi..
Hecelerden oluşturduğum dizeleri okurken kararıyor gözlerim;
Bu halim başımı döndürüyor gibi,
Göz kapaklarımı ellerimle açsam geçecekmiş gibi,
Sanki düşüp bayılacakmış gibi…
Kendi sesimi işittikçe yitiriyor duyma yetisini kulaklarım,
Uzaktan bir uğultu gibi,
Her sesi seninkine benzetiyor gibi,
Sesini yanımda hissediyor da; dönsem arkamı seni bulacakmış gibi…
Hissetme yetisini kaybediyor ellerim;
Kalem ellerimden kayıp düşecekmiş gibi..
Mısralara dokununca soğuyor ellerim;
Bir ölüye dokunuyor gibi..
Resmine baktıkça ısınıyor ellerim;
Cehennemi ellerimde tutuyor gibi..
Her adımda biriken hece ile heceleri biriktirdiğimde nefesimin kesileceğini bile bile resmine karşı okuyorum sana yazdığım şiirimi,
Gözlerim kararıyor ama düşerken duyduğum senin sesin..
21 Eylül 09
çok, çok, çok güzel! bayılıyorum buna...
YanıtlaSiloldukça etkileyici, içimde derinlerde hissederek okudum.
YanıtlaSil