zaman

Yarını erteleyerek yaşanmaz ki,

Bugünü düşünmeden peki?

Yok o da olmaz.

Haydi canım sende!

Bırak yarını bugünü dünü,

Konuşmaya değecek tek zaman;

Özlemden dudakların kuruduğunda, için sıkıştığında, ellerin soğuduğunda

Heyecandan nefesin kesildiğinde, gözlerinle güldüğünde, ellerin terlediğinde,

Kaybetme korkusuyla gözlerin dolduğunda, yalnızlaştığında,

Onunla olduğunda, onunla doyduğunda ruhunda, onunla kaybolduğunda anda…

Şimdi bana dünün bugünün yarının düşlerini anlatsana…

Şimdi bana bunun önemli olduğunu söylesene…

Tabii ya, ‘Haydi neyse.’

“İyi ki geçiyorsun zaman, ya özlemin en derine işlediği bir anda donsaydın...”