seninle bir deniz kıyısı özlüyorum, yaz bunu
ister duyup unut, ister elimden tut.
seninle bir bahar sabahı özlüyorum, es bunu
ister çamur toprak, ister mis gibi çiçek.
seninle iki ayrı bir olmayı özlüyorum, bizsiz bunu,
bir artı bir iki eşittir, değil bir.
seninle sohbet etmeyi özlüyorum, duy bunu,
istersen duy, duy istersen, sen bunu bir bilsen...
Kimilerinin iletişim aracıdır sözcükeler, hani konuşmayı hiçbir zaman beceremeyenlerin sığındığı ; benim gibiler için ise sadece elçidir, duyguların yansıması için gereken ayna misali, hani konuşması gerektiğinin farkına bile varamayanların yardım dilercesine sözcüklere koşması; ilham perim, yaşadıklarım; sözcüklerden sadece yardım alırım. Sığındıklarım... dışarı vurabilecek gücü bulabilsem... ah keşke... sözcüklerim sadece zahiri...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder