Gidişin öyle koydu ki çocuk,
Yokluğun öyle vurdu ki.
Ben gözlerimi yumdum,
Kapkara bir dünya kurdum.
Sonra gözleri açtım,
Sonra gözleri açtım,
Baktım...
Sen yoktun!
Sonra mavi kazağın koktu ortalık,
Ben o kazağa dokundum,
dokundum...
Hani gidişine tanık...
Ben o kazağa sarıldım,
sarıldım....
Baktım...
Sen yoktun!
Bir dokundum,bir ağladım,
Bir sarıldım,bir kokladım...
Ama baktım...
Çocuk...!
Sen niye gittin?
12.08.10
#link: http://buradayoktular.blogspot.com/2010/08/mavi-kazak.html
Sonra mavi kazağın koktu ortalık,
Ben o kazağa dokundum,
dokundum...
Hani gidişine tanık...
Ben o kazağa sarıldım,
sarıldım....
Baktım...
Sen yoktun!
Bir dokundum,bir ağladım,
Bir sarıldım,bir kokladım...
Ama baktım...
Çocuk...!
Sen niye gittin?
12.08.10
#link: http://buradayoktular.blogspot.com/2010/08/mavi-kazak.html
hani bazen birseyler hissedersin , sonra kimse anlamadi ama beni dersin yaa ; ben hep acaba ben mi kendimi yanlis ifade ediyorum derim oyle zamanlarda ki bence genel olarak herkes icin boyledir ! senin disinda ceren , boyle guzel bir ifade diliyle anlat sen , hala anlamiyorlarsa o zaman sorun sende degil canimin ici , birak gitsinler ;)
YanıtlaSil